අලියාගේ ධෛර්යය

අලියාගේ ධෛර්යය

බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩවසන සමයෙහි, රජගහනුවර අසල විමානයක, මහත් ධන සම්පත්තියකින් යුතු සිටි සිටුවරයෙක් විය. ඔහුට පුත් තෙමියක් වූහ. ඉන් වැඩිමහල් පුත්‍රයා අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ විය. දෙවන පුත්‍රයා සාමාන්‍ය ස්වභාවයකින් යුක්ත විය. එහෙත් තුන්වන පුත්‍රයා අතිශයින් දුශ්ශීල විය. ඊර්ෂ්‍යාවෙන්, ක්‍රෝධයෙන්, ලෝභයෙන් පිරි Nên was not only morally corrupt, but also exceptionally foolish. He was a constant source of pain and worry for his father. The father, a man of great wisdom and foresight, often lamented the disposition of his youngest son. He knew that such a character would ultimately lead to ruin, not only for himself but for the entire family.

දිනක්, රජගහනුවර සිටුවරයා සිය පුතුන් තිදෙනා සියතින්ම කැඳවා, ඔවුන්ගේ අනාගතය ගැන සාකච්ඡා කළේය.

“පුතෙනි, මම මහලුවට පත් වෙමින් සිටිමි. මාගේ මරණයෙන් පසු, මෙම ධන සම්පත්තිය ඔබලා අතර බෙදී යනු ඇත. එබැවින්, අද මම ඔබට ජීවිතය ගැන, ධනය ගැන, සහ ධර්මය ගැන යමක් කියා දීමට කැමැත්තෙමි.”

වැඩිමහල් පුත්‍රයා ධර්මිෂ්ඨ ස්වභාවයෙන් යුතු වූ හෙයින්, පියාගේ වදන් අතිශයින් ගෞරවයෙන් යුතුව අසා සිටියේය. දෙවන පුත්‍රයාද මඳක් සිතා බලා, පියාගේ අදහස්වලට සවන් දුන්නේය. එහෙත් තුන්වන පුත්‍රයා, සිය ඊර්ෂ්‍යාවෙන් හා අහංකාරයෙන් පිරි සිත් ඇතිව, පියාගේ වදන් නොතකා, සිය චාටු බස් වලින් පියාගේ සිත සතුටු කරමින්, ධනය තමාටම හිමි කර ගැනීමට පමණක් උපාය යෙදුවේය.

“පියාණෙනි, ඔබ වහන්සේගේ ධනය මාගේ දෑතට පත් වන බව මම දනිමි. මාගේ සහෝදරයන්ට ඒ ගැන කණගාටු වීමට හේතුවක් නැත. මාගේ ධෛර්යය, මාගේ බුද්ධිය, මාගේ ශක්තිය – මේ සියල්ලම මාගේ ධනයට වඩා උසස් ය.”

නමුත් සිටුවරයා සිය පුත්‍රයාගේ කතාවට සිනාසී, මෙසේ පැවසීය.

“පුත, ධනය යනු තාවකාලික දෙයකි. එය පැමිණ යනු ඇත. එහෙත් ධර්මය, ධෛර්යය, සහ කරුණාව – මේවා නම් සදාකාලික ය. ඔබ ධනයට පමණක් ලොල් වී, ධර්මය අමතක කළහොත්, අවසානයේදී ඔබ ශුන්‍ය අතින්ම සිටිනු ඇත.”

සිටුවරයා සිය පුතුන්ට ධනයෙන් කොටසක් බෙදා දුන්නේය. වැඩිමහල් පුත්‍රයා ධර්මයෙහි යෙදී, ධනයෙන් ධාර්මික කටයුතු කළේය. දෙවන පුත්‍රයා සාමාන්‍ය ස්වභාවයෙන්ම ධනය පරිහරණය කළේය. එහෙත් තුන්වන පුත්‍රයා, ධනය ලැබුණු විගසම, එය විනාශකාරී කටයුතුවලට යොදවා, සියල්ල අහිමි කර ගත්තේය. ඔහු ධර්මය අමතක කොට, නිතරම ඊර්ෂ්‍යාවෙන් හා ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පිරි Nên, he found himself in dire straits. He had squandered his inheritance and was now left with nothing. Desperate and ashamed, he returned to his father’s home, hoping for some respite.

ඔහු සිය පියාට මෙසේ කීවේය.

“පියාණෙනි, මාගේ ධනය සියල්ල අහිමි වී ගියේය. මාගේ මිතුරන් මා හැර ගියහ. මම දැන් කිසිවක් නැතිව සිටිමි. කරුණාකර මාගේ ජීවිතය බේරා දෙන්න.”

සිටුවරයා සිය පුත්‍රයාගේ දුක දැක, ඔහුට සමාව දී, නැවතත් ධනයෙන් කොටසක් දුන්නේය. එහෙත් පුත්‍රයාගේ දුශ්ශීල ස්වභාවය එලෙසම විය. ඔහු නැවතත් ධනය විනාශ කර, සියල්ල අහිමි කර ගත්තේය. මෙය කිහිප වතාවක්ම සිදු විය. සෑම විටම, සිටුවරයා සිය පුත්‍රයාට සමාව දී, නැවතත් ධනය දුන්නේය. නමුත් පුත්‍රයාගේ දුශ්ශීලකම අඩුවක් නොවීය.

අවසානයේදී, සිටුවරයා සිය පුත්‍රයාට මෙසේ කීවේය.

“පුත, මම ඔබට නැවතත් ධනය දෙන්නෙමි. එහෙත් මේ අවසාන අවස්ථාවයි. මෙම ධනයෙන් ඔබ යහපත් ජීවිතයක් ගත කළ යුතුය. ධර්මයෙහි යෙදී, ධෛර්යය සහ කරුණාවෙන් යුතුව ජීවත් විය යුතුය. එසේ නොකළහොත්, මම ඔබට උදව් කිරීමට නොහැකි වනු ඇත.”

සිටුවරයා සිය පුත්‍රයාට විශාල ධනයක් ලබා දුන්නේය. පුත්‍රයා, සිය පියාගේ අවසාන අවවාදය සිහිපත් කොට, මෙවර ධනය යහපත් ලෙස පරිහරණය කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු ධර්මයෙහි යෙදී, දුප්පතුන්ට උදව් කළේය, ධාර්මික කටයුතු කළේය, සහ සියල්ලන්ටම කරුණාවෙන් සැලකුවේය. ඔහුගේ ජීවිතය ක්‍රමයෙන් යහපත් අතට හැරුණි. ඔහු ධනයෙන් සතුටින් ජීවත් වූ අතර, ඔහුගේ පියාද ඔහු ගැන සතුටු විය.

කාලය ගත වෙමින් තිබියදී, සිටුවරයා අභාවප්‍රාප්ත විය. ඔහු සිය පුතුන් තිදෙනාට ධනය බෙදා දුන්නේය. වැඩිමහල් පුත්‍රයා ධර්මිෂ්ඨ ස්වභාවයෙන්ම ධනය පරිහරණය කළේය. දෙවන පුත්‍රයා සාමාන්‍ය ස්වභාවයෙන්ම ධනය පරිහරණය කළේය. එහෙත් තුන්වන පුත්‍රයා, සිය පියාගේ අවවාදය සිහිපත් කරමින්, ධනය යහපත් ලෙස පරිහරණය කළේය. ඔහු ධර්මයෙහි යෙදී, දුප්පතුන්ට උදව් කළේය, ධාර්මික කටයුතු කළේය, සහ සියල්ලන්ටම කරුණාවෙන් සැලකුවේය. ඔහුගේ ජීවිතය ක්‍රමයෙන් යහපත් අතට හැරුණි. ඔහු ධනයෙන් සතුටින් ජීවත් වූ අතර, ඔහුගේ පියාද ඔහු ගැන සතුටු විය.

අලියාගේ ධෛර්යය

මෙහි කතාව දිගටම ගලා යයි. තුන්වන පුත්‍රයා, සිය පියාගෙන් ලද අවසාන ධනයෙන්, යහපත් ජීවිතයක් ගත කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු ධර්මයෙහි යෙදී, දුප්පතුන්ට උදව් කළේය, ධාර්මික කටයුතු කළේය, සහ සියල්ලන්ටම කරුණාවෙන් සැලකුවේය. ඔහුගේ ජීවිතය ක්‍රමයෙන් යහපත් අතට හැරුණි. ඔහු ධනයෙන් සතුටින් ජීවත් වූ අතර, ඔහුගේ පියාද ඔහු ගැන සතුටු විය.

කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ දුශ්ශීල ස්වභාවය සම්පූර්ණයෙන්ම පහව ගොස් නොතිබුණි. ඔහු තවමත් ඊර්ෂ්‍යාවෙන් හා ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පිරී සිටියේය. ඔහු සිය සහෝදරයන් දෙදෙනාගේ ධනය හා සතුට දැක, ඊර්ෂ්‍යා කළේය. ඔහු ඔවුන්ට හානි කිරීමට උපාය යෙදුවේය.

දිනක්, තුන්වන පුත්‍රයා, සිය සහෝදරයන් දෙදෙනා ඝාතනය කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු රහසේම, අඳුරු වනයක් මැදට ගොස්, එහි සිටි භයානක අලියෙකුට සිය සහෝදරයන්ගේ ඝාතනය ගැන කියා දුන්නේය.

“මහා අලියා, මාගේ සහෝදරයන් දෙදෙනා ඝාතනය කිරීමට මාට උදව් කරන්න. ඔවුන්ට හිමි ධනය මට ලබා දෙන්න.”

අලියා, ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් සත්වයෙකි. ඔහු තුන්වන පුත්‍රයාගේ කතාව අසා, මෙසේ කීවේය.

“නුඹගේ ධර්මය නැති ස්වභාවය ගැන මම දනිමි. මා ධර්මය අතහැර, නුඹට උදව් නොකරමි. ධනය යනු තාවකාලික දෙයකි. ධර්මය නම් සදාකාලික ය. නුඹ ධර්මයෙහි යෙදී, යහපත් කටයුතු කළහොත්, ධනය තබමින්ම සතුටින් ජීවත් වනු ඇත.”

තුන්වන පුත්‍රයා අලියාගේ කතාවට කෝප වී, ඔහුට තර්ජනය කළේය.

“නුඹ මට උදව් නොකළොත්, මම නුඹට හානි කරන්නෙමි.”

අලියා, තුන්වන පුත්‍රයාගේ ධෛර්යය හා ධර්මය නැති ස්වභාවය ගැන සිනාසුනේය.

“මාගේ ධෛර්යය, මාගේ ශක්තිය, මාගේ ධර්මය – මේවා කිසිවෙකුටත් හානි කළ නොහැකි ය. නුඹ ධර්මයෙහි යෙදී, යහපත් කටයුතු කළහොත්, නුඹගේ ජීවිතය සාර්ථක වනු ඇත.”

තුන්වන පුත්‍රයා, අලියාගේ කතාවට ඊර්ෂ්‍යා කර, ඔහුට පහර දුන්නේය. එහෙත් අලියා, සිය ශක්තියෙන් හා ධර්මයෙන්, තුන්වන පුත්‍රයා පරාජය කළේය. තුන්වන පුත්‍රයා, අලියාගේ ධෛර්යය හා ධර්මය ගැන කම්පාවට පත් වී, සියල්ල අතහැර පලා ගියේය.

අලියා, තුන්වන පුත්‍රයාට සමාව දී, ඔහුට මෙසේ කීවේය.

“නුඹ ධර්මයෙහි යෙදී, යහපත් කටයුතු කළහොත්, නුඹගේ ජීවිතය සාර්ථක වනු ඇත. ධනය යනු තාවකාලික දෙයකි. ධර්මය නම් සදාකාලික ය.”

තුන්වන පුත්‍රයා, අලියාගේ කතාව සිහිපත් කර, ධර්මයෙහි යෙදී, යහපත් කටයුතු කළේය. ඔහුගේ ජීවිතය සාර්ථක විය. ඔහු ධනයෙන් සතුටින් ජීවත් වූ අතර, ඔහුගේ සහෝදරයන් දෙදෙනාද ඔහු ගැන සතුටු විය.

ධර්මයෙහි යෙදී, ධෛර්යය සහ කරුණාවෙන් යුතුව ජීවත් වන්න. ධනය තාවකාලික ය, ධර්මය සදාකාලික ය.

පින්බර ධර්ම දේශනාවෙන්, ධෛර්යය, ධර්මය, සහ කරුණාව බිහි විය.